Bianca Schikorr houdt van goed design. Dat merk je niet alleen aan de indrukwekkende werken van de kunstenares, maar ook aan de unieke inrichting van haar huis aan het meer in de Wetterau bij Frankfurt. Want hier toont ze haar talent voor een heel bijzonder samenspel tussen ruimte, kunst en woondesign.
We bezochten Bianca in haar idyllische huis en spraken met haar over gezelligheid in open ruimtes en de perfecte werk-privébalans.
Beste Bianca, wat vind je het leukst aan het huis aan het meer?
Het huis is voor ons een plek van rust en vertraging, ingebed in prachtige natuur. Als we hier aankomen vanuit onze hectische dagelijkse routine, voelt het alsof een veertje heel langzaam op de grond valt. Het is ook een ontmoetingsplek, met familie en vrienden. We hebben hier mooie dagen, die vaak eindigen 's nachts bij het kampvuur. Dit is absoluut geen plek voor slechte energie. Dat voelt iedereen die ons bezoekt.
Wat is voor jou essentieel om je thuis te voelen?
Omgeven zijn door persoonlijke spullen die een verhaal vertellen en ons leven begeleiden. Die individuele, persoonlijke touch maakt het.
Heb je tips over hoe open ruimtes gezellig worden?
Door bewuste breuken. Ook verlichting is heel wezenlijk, maar ook schilderijen, die de ruimtes hun bijzondere karakter geven, zijn doorslaggevend voor gezelligheid in open ruimtes.
Hoe kun je designklassiekers het beste combineren, zodat er een huiselijke sfeer ontstaat en het huis niet als een tentoonstellingsruimte oogt?
Designklassiekers vertellen op zichzelf al een verhaal, anders zouden het geen klassiekers zijn. Een ruimte heeft een voorwerp nodig dat een verhaal vertelt – bijvoorbeeld iets grappigs en persoonlijks.
Juist gedoseerd ingezet kunnen klassiekers elke ruimte iets waardevols geven. De huiselijke sfeer ontstaat daarbij vooral door een authentieke mix van interieur, accessoires en schilderijen.
Mijn werken hebben altijd betrekking op de ruimte waarin ze hangen. Dat voel je, en daardoor ogen ze vanzelfsprekend.
Welke eisen stel je aan een meubelstuk en welke klassieker voldoet daar volgens jou het beste aan?
Het moet duurzaam, tijdloos, goed te combineren en van hoogwaardige materialen zijn. Een echt heel geslaagde en veelzijdig inzetbare designklassieker is de Eames Plastic Chair. Maar we houden ook van de Kaiser Idell-lamp.
Werk je vaak thuis?
Voor mijn opdrachten ben ik onderweg, creatieve processen vinden overal plaats. Maar natuurlijk werk ik ook vanuit huis.
Waar moet je volgens jou vooral op letten bij het inrichten van de werkkamer? Heb je tips voor de vormgeving?
Een goede werksfeer is enorm belangrijk. Ik heb thuis eigenlijk drie werkplekken, waar ik verschillende dingen doe.
In mijn atelier heb ik een bureau, dat eigenlijk een statafel is. Daar werk ik met verschillende materialen en werk ik ideeën uit. Dan is er een bureau in de kelder, waar ik dingen doe die gedaan moeten worden, maar me niet zo veel plezier geven – zoals mijn boekhouding of de belasting.
Dan is er een 'tussendoor-bureau', waaraan ik het liefst werk. Het staat in de woonruimte, dicht bij de open woonkeuken, entree en slaapkamer. Hier word ik vaak actief om creatieve ideeën meteen vast te leggen of te schetsen.
Ze hebben allemaal iets gemeen: ze bieden goede lichtbronnen, hetzij door goed daglicht, hetzij door lampen. Bij elke plek staat een Kaiser Idell-lamp. Als tiener kreeg ik een lamp van Kaiser Idell van mijn opa, die jarenlang daarvoor dienstdeed als gereedschapskamerlamp van zijn vader. Daarmee begon mijn grote verzamelpassie hiervoor.
Hoe dan ook, ik heb op de verschillende werkplekken alles wat ik nodig heb voor de verschillende taken binnen handbereik. Voor een goede werksfeer is bovendien vooral goed en comfortabel zitten onmisbaar.
Hoe houd je de balans tussen werk en vrije tijd?
Ik loop elke ochtend ongeveer 45 minuten door het bos, meestal al om 7 uur. In de winter altijd zodra het licht is. Ik hou van het bos en de natuur. Zo begin ik goed gesorteerd aan de dag. Van half april tot half oktober zwem ik daarnaast regelmatig in het meer.
Hoe belangrijk is de nabijheid van de natuur voor jou?
De natuur is de bron van mijn creativiteit. Ik ben een echt buitenmens. Als kind heb ik elke vrije minuut in het bos doorgebracht. Daar voelde ik me altijd veilig en op mijn gemak. Toen was het gewoon dagelijks leven. Het wonder van de natuur begreep ik pas later. De natuur is een kostbare schat, waar we allemaal op zouden moeten letten.
Hoe ben je op dit huis gestuit?
Het meer bevindt zich in mijn geboortestreek. Nadat ik in Noord-Duitsland, Australië en de VS heb gewoond, merkte ik dat het thuis het mooist is.
Daarom ben ik in 2008 teruggegaan naar Hessen. Tijdens een bezoek aan het meer besloten mijn partner en ik om een perceel aan het meer te zoeken.
Mijn meisjes Mia en Lulu waren als overtuigde waterratten meteen enthousiast. Zo hebben we na een heel lange zoektocht en talloze zoekbriefjes, die overal rond het meer werden verspreid en opgehangen, het mooie perceel gevonden en er een huis op gebouwd.
Bevriende architecten uit Frankfurt, die op dat moment net zelfstandig begonnen, presenteerden een voor ons perfect ontwerp, dat vervolgens werd gerealiseerd. We hebben tijdens de bouw allemaal flink meegeholpen, vooral mijn vader, die heel handig is.
Welk gevoel moet een plek voor jou uitstralen om een rustplek te zijn?
Een goede rustplek ontstaat wanneer ik daar rust vind en het gevoel heb dat ik me er echt prettig voel. Dat heeft weinig te maken met grootte of imago.
Het gaat er veeleer om dat alles in zichzelf klopt en dat ik er gewoon graag ben.
Is het huis aan het meer ook tegelijk jouw atelier oftewel jouw 'digitale werkbank'?
Vanwege de grootte van het huis heb ik hier nog geen atelier, maar ik werk uiteraard digitaal. Een groot deel van mijn proces tot de uiteindelijke uitvoering van een werk vindt plaats op de computer.
Je omringt jezelf in het huis ook met veel van je schilderijen, zijn dat eerder privéwerken of actuele werken?
In ons huis bevinden zich werken uit mijn (huidige) series. In de slaapkamer hangt de Falter, een werk uit mijn aluminiumserie, dat via verschillende technische processen in een heel bewerkelijke procedure is ontstaan. In de werkkamer hangt een zelfportret in de stijl van mijn techniek van de 'portällage' van mijzelf; ik hou me veel bezig met het portretteren van mensen en gezinnen.
Bovendien sieren momentopnames uit de natuur de woonkeuken. Op grootformaat aluminium- of glasplaten hebben zulke rustige motieven een meditatieve uitwerking.
Hartelijk dank, Bianca, voor de inkijk in jouw droomhuis!
www.bianca-schikorr.de
